Zwangere vrouwen zijn door hun karakteristieke achterover geleunde houding van mijlenver te herkennen. Ondanks dat deze positie erg onhandig oogt, is het volgens antropologen een uniek kenmerk van de evolutie.

De zwangere pre-mens heeft al van deze positie gebruik gemaakt om ergere zwangerschap rugpijn te voorkomen.

De lichamen van zwangere vrouwen doen twee dingen – ze passen hun houding aan naar het centrum van de zwaartekracht om de groeiende foetus tegemoet te komen, en de onderste wervels zijn zo geëvolueerd dat deze verschuiving kan plaatsvinden zonder beschadiging van de wervelkolom.

Dit mechanisme begint ongeveer wanneer de zwangerschap de helft van het te verwachten massa bereikt. Zonder deze mechanismen komt het dragen van een extra belasting aan de voorzijde volledig aan op de rugspieren. Het veelvoudig gebruik maken van de rugspieren levert een gevoel op van ongemak en zou potentiële schade aan de wervels kunnen opleveren.

Zonder deze aanpassing van de positie, zouden de wervels onderworpen worden aan een hoge druk die de wervels tegen elkaar heen en weer schuift. Dit kan de kapsels met vloeistof beschadigen die juist bedoelt zijn om de gewrichten soepel te laten bewegen.

Mannen en chimpansees hebben deze aanpassing niet en nemen meer risico met hun wervels als zij een grote buik hebben. Dit maakt een vrouw uniek.

Toch is deze positie een must voor de man met een grote bierbuik, dus wie weet wat evolutie ons in de toekomst nog gaat brengen.