Bij natuurlijke bevallingen weet je wat de uitgerekende bevallingsdatum is. Je weet dat je bij een natuurlijke bevalling rekening moet houden dat je drie weken voor de uitgerekende datum of twee weken erna kan bevallen. Toch is het moment dat de bevalling daadwerkelijk plaats gaat vinden onverwacht. De meeste bevallingen kondigen zich aan met een aantal lichamelijke aanwijzingen. Maar wat zijn deze aanwijzingen en hoe weet je dat je moet gaan bevallen?

Harde buiken,  voorweeën of  oefenweeën,
De spieren van je baarmoeder, die straks nodig zijn voor baringsweeën, zullen gaan  samentrekken. Eerst nog heel onsamenhangend en onregelmatig. Deze voorweeën of harde buiken (Braxton-Hicks contracties) zijn niet pijnlijk, maar voelen als buikkramp aan. De buik voelt strak en hard aan, vandaar de naam.

Naarmate de bevalling dichterbij komt, wordt je baarmoeder echter gevoeliger voor druk en aanraking. De samentrekkingen, ofwel contracties, kunnen in de laatste dagen voor de bevalling sterker worden en overgaan in voorweeën die de baarmoedermond helpen voorbereiden. Dit kan een zwaar gevoel geven in je buik en onderrug, en sommige vrouwen ervaren dit als pijnlijk. Dat kan behoorlijk regelmatig gebeuren, zodat je het idee krijgt dat de bevalling is begonnen. Maar als die weeën na een paar uur weer stoppen, is er sprake van oefenweeën. Oefenweeën komen veel minder regelmatig dan echte weeën. Ze hebben de baarmoedermond echter niet laten ontsluiten.

Het onderscheid tussen harde buiken en echte weeën is de frequentiegraad en het voelen van pijn. Als je pijn voelt bij de samentrekkingen van de baarmoeder zijn de weeën begonnen. Doordat je pijn voelt, krijg je de kans om je voor te bereiden op de komst van je kind. Zo geeft de natuur een signaal. Als zenuwen onder druk komen te staan, geven ze pijnprikkels door aan je hersenen. Dat gebeurt dus ook met de zenuwen rond je baarmoedermond, tijdens de weeën. Het weefsel van je baarmoedermond wordt tijdens de bevalling flink opgerekt en ook dat zorgt voor een deel van de pijn. Deze pijn is het sterkst wanneer de weeën sneller en heftiger worden, op het moment dat je al een flink aantal centimeters ontsluiting hebt. Verder komt de pijn tijdens de bevalling door de druk van je buikwand op je baarmoeder tijdens de weeën. Daarnaast komt een deel van de pijn voort uit een gebrek aan zuurstof in je bloedvaten wanneer deze te zwaar worden belast.

Slijmprop
Tijdens de zwangerschap vormt zich een slijmprop in je baarmoedermond. De slijmprop voorkomt infecties van je baarmoeder en je ongeboren baby. Als de bevalling er aan staat te komen wordt de baarmoederhals opgerekt en zachter. De slijmprop kan hierdoor loskomen en  worden uitgestoten. Dit kan tot twee weken voor de bevalling zijn. De slijmprop is een draadachtige en plakkerige afscheiding, soms met bloedsliertjes erin of erbij. Het kan er in één keer uitkomen of een beetje bij beetje waardoor je het niet eens zult opmerken.

Bloedverlies
Bij bloedverlies moet je denken aan enkele spetters in het ondergoed ook wel ‘spotting’ genoemd. De baarmoedermond wordt week en dit kan gepaard gaan met licht bloedverlies. Het bloedverlies mag niet meer zijn dan een beetje en moet niet op een menstruatiebloeding lijken. Raadpleeg bij twijfel altijd de verloskundige.

Breken van de vliezen; vruchtwater
Het vruchtwater kan in kleine beetjes of in één keer naar buiten komen. Pas wanneer je vruchtwater verliest, is de bevalling echt begonnen. Als je vruchtwater verliest moeten binnen 24 uur de weeën beginnen. Gebeurt dit niet, bel dan direct de verloskundige. Verlies je ‘s nachts vruchtwater en is dit helder met vlokjes dan kan je gerust tot de volgende ochtend wachten met bellen van de verloskundige. Is het vruchtwater bruinig of groen, bel dan direct de verloskundige.

De vliezen kunnen ook tijdens de bevalling breken. Als dat niet gebeurt prikt de verloskundige de vliezen door als dit te lang duurt.