Geschreven door Monique van Kuler-Nieuwlaat

Die twee van mij hadden weer iets bedacht: Ze wilden bij elkaar op de kamer slapen. Logeren dan, dus eigenlijk een ‘interne logeerpartij’. Leuk idee!

Wij gaan, in ons gezin, heel voorzichtig met dit soort dingen om. Onze oudste, Rosalie, is nu 9 en heeft het afgelopen jaar allerlei onderzoeken gehad. Wij hadden het vermoeden dat er iets met haar aan de hand was, ze wist zich vaak geen houding te geven bij anderen (ook als ze mensen al jaren kent!), is verlegen en toch ook weer stoer (voor de klas iets vertellen doet ze gewoon alsof het niets is, vooral als het iets is wat haar volledige interesse heeft), en vorig jaar kreeg ze problemen op school. Ze is van kleins af aan al heel erg op zichzelf geweest, dus mijn gedachten gingen naar Autisme of iets dergelijks.

Gelukkig is dat allemaal niet aan de orde, uit de tests kwam de uitslag dat ze alleen flink achter was in haar sociaal/emotionele ontwikkeling. Heel vervelend natuurlijk (we wisten zoiets al lang), maar er is iets aan te doen dus wij zijn ons enorm bewust van alles wat er in ons gezin gebeurt.

De eerste jaren nadat haar zusje geboren was, had ze dan ook helemaal geen aandacht voor haar. Ze heeft nooit geholpen met flesjes, badje, kleertjes uitzoeken of iets dergelijks. Ze knuffelde haar zusje zelfs nooit! Natuurlijk deed ons dit best wel pijn, maar we hebben haar nooit gepusht en haar altijd overal bij betrokken, en aan haar de keus gelaten.

Haar zusje is wel dol op haar, en blij met alle aandacht die ze van haar krijgt. In de loop van de jaren gaat het steeds beter, en nu kunnen ze, buiten het ruziemaken om (wat er natuurlijk gewoon bij hoort), heel goed met elkaar overweg. Wij houden dit proces nauwlettend in de gaten, en zijn blij met alle sprongetjes die Rosalie maakt.

Nu had Rosalie zelf bedacht dat Sabine maar bij haar op de kamer moest komen logeren. Super idee natuurlijk! Terwijl ze altijd heel erg beschermend is over haar kamertje, het is echt haar plekje om zich terug te trekken en wij respecteren dit allemaal.

De laatste weken mocht Sabine al af en toe in haar kamertje komen om te spelen, dus dit was voor haar weer een stapje in de goede richting. Natuurlijk vonden wij dit logeerpartijtje een hartstikke leuk idee!

Aldus geschiedde. Sabine zou haar matras op de vloer leggen bij Rosalie, en Rosalie wilde zelf ook met haar matras op de grond. Gezellig naast elkaar! Dus haar kamertje moest een beetje leeg gemaakt worden, dan paste het allemaal nét. Om 19.00 uur toog het stel al naar boven, om hun pyjama’s aan te trekken. Wat ik niet had verwacht: ze gingen meteen hun tanden poetsen, om daarna lekker naar bed te gaan! Ik liet ze maar, en wist natuurlijk wel dat ze voorlopig niet zouden slapen. Tenslotte hebben we in de vakanties al wat ervaring opgedaan met samen in een kamer slapen, dat is kletsen en keten natuurlijk!

Ze vonden het supergezellig. Half verwachtte ik toch dat we halverwege de nacht toch de jongste weer naar haar kamertje moesten terugverhuizen, maar nee, het ging allemaal gesmeerd.

De toon was gezet! Aan- en uitkleden deden ze in Rosalie d’r kamer, en Sabine d’r kamer werd een paar dagen compleet genegeerd. Ja, want na één nacht hadden ze natuurlijk de smaak te pakken!

Het werden uiteindelijk 3 nachten dolle pret, en het viel best mee hoe laat ze in slaap vielen. Gelukkig sliepen ze wel lekker uit (nou ja, tot 8.00 uur dan…).

We hebben dit experiment lekker in de vakantie gedaan, zodat het niet zo erg was als ze slaap tekort zouden komen.

De jongste durft nog niet zo goed alleen terug haar bedje in, en zelf haar lichtje uitdoen vindt ze nog een beetje ‘eng’. De oudste heeft heel goed voor haar gezorgd, en ze hadden ons helemaal niet meer nodig. Natuurlijk hebben we ze wel een beetje in de gaten gehouden, als ze op de matrassen stonden te springen riepen we ze toch even tot orde. Maar het kletsen en lachen hebben we lekker laten gaan, tenslotte is dit hartstikke goed voor het opbouwen van hun band samen…

Ik ben supertrots op ze!