Emma (3 jaar) moet naar de oogarts in het ziekenhuis. Het lijkt alsof ze af en toe dingen niet kan zien, maar dit kan natuurlijk ook te maken hebben met concentratie. Na een afspraak op het consultatiebureau werd ze doorverwezen naar het ziekenhuis. Niet zo leuk voor haar, maar wel geruststellend voor ons. Stel je voor dat ze alleen maar schimmen zit en niet goed de diepte in kan schatten, dat is nog gevaarlijk ook.

In Emma taal hebben we haar uitgelegd wat er ging gebeuren. Dit deden we 2 dagen van te voren. Dan kon het bij haar nog even bezinken en praten we er niet in de avond over, vlak voor het slapen gaan. Onze ervaring met Emma is dat dan dus niemand slaapt. Emma heeft al eerder een bezoek gebracht aan een ziekenhuis. Dit is inmiddels een jaar geleden en Emma weet daar niets meer van. Ze viel uit een klimtoestel in de speeltuin. Tom (5 jaar) weet zich het bloederige ongeluk van Emma’s gat in haar hoofd heel goed te herinneren, maar besprak vooral uitvoerig het lekkere ijs wat te koop is in het ziekenhuis. Ondertussen stond ik bijna een dansje te doen  van plezier! Emma houdt van ijs. En nee, niet een beetje. Echt heel veel! Ze had nu dus zin in het ziekenhuis. Nu ik nog…

Ik wist niet hoe ik Tom kon bedanken, dit had ik zelf niet zo mooi kunnen bedenken. Tom mocht dus mee naar het ziekenhuis, in plaats van naar school. Wel zo eerlijk, we gingen tenslotte ijsjes eten.

In de brief van het ziekenhuis stond dat wij wel iets te eten en te drinken mee moesten nemen, omdat de 3 onderzoeken wel zo’n 2 uur konden duren. Vol goede moed pakte ik hun tasjes s‘avonds en deed er een speeltje in, wat lekkers en maakte brood. Om 7 uur zouden wij gaan  vertrekken, dus ontbijten in de bakfiets.

De volgende ochtend liep gesmeerd, zoals het mij altijd vergaat, fietsen we om 7.08 uur weg. Na netjes in de eerste en tweede wachtrij gestaan te hebben kregen de kids er wel genoeg van. De tasjes gingen open en het werd weer even stil. Eenmaal op de juiste afdeling bleek er een enorm leuke speelhoek te zijn voor kids. Ik kon zelfs even een boekje met een half oog bekijken. De onderzoeken gingen prima. Ze heeft een lichte afwijking en we mogen over 6 maanden terug komen. “Leuk!” roepen Tom & Emma in koor “We mogen dan nog een keer“! Dus voor iedereen met kinderen, laat de pretparken maar zitten. Ga ‘gezellig’ een dagje ziekenhuis doen…